Karty poza Konwentem Europejskim

Sytuacja zmieniła się radykalnie pod koniec lat 90, gdy pogłębił się proces integracyjny i Unia Europejska powiększyła liczbę krajów ją tworzących. Ta tendencja zaowocowała radykalnym przyrostem dziedzin, które zostały objęte kompetencją Unii – pojawiły się unijne filary. Obok pierwszego, w którym znajdują się tradycyjne polityki wspólnotowe dotyczące regulacji wspólnego rynku, mamy drugi filar- wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa, oraz trzeci – kwestie socjalne, bezpieczeństwa obywateli, wymiaru sprawiedliwości. Integracja europejska stała się procesem wszechogarniającym. Zgodnie z logiką tego procesu, w pewnym momencie jego przedmiotem musiały stać się także klasyczne prawa człowieka.

Wspomniana wyżej tendencja doprowadziła do tego, iż na spotkaniu Rady Europejskiej w Kolonii, w czerwcu 1999 r., państwa Unii Europejskiej zdecydowały, iż powstanie unijna Karta Praw Podstawowych. Karta została uroczyście proklamowana w czasie nicejskiego szczytu UE w grudniu 2000 r. Skorzystanie z takiej nietypowej formy – proklamacji – przyjęcia dokumentu międzynarodowego, było konsekwencją braku zgody w łonie Unii co do jego mocy wiążącej.

Do dyskusji nad treścią Karty poza Konwentem Europejskim, w którego skład wchodzili przedstawiciele rządów i parlamentów krajowych oraz organów unijnych włączona również przedstawicieli organizacji pozarządowych i środowisk akademickich. W ciągu 9 miesięcy wypracowano tekst dokumentu o którego znaczeniu formalnym zadecydowali szefowie państw i rządów. Na spotkaniu szefów państw

One comment to Karty poza Konwentem Europejskim

  • przemas87  says:

    KAzdy mowi, ze ta UE taka dobra, ale inne panstwaswiata pokazuja, ze dzialaja same a maja o wiele lepsze prawo.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>